Artykuły
  • Register

msza 1 Melnycia 13

Na Wołyniu po raz kolejny odprawiono nabożeństwa i przeprowadzono różne naukowe i społeczne przedsięwzięcia poświęcone tragicznym wydarzeniom ukraińsko-polskiego konfliktu w latach 1943–1944.

 

9 lipca we wsi Mielnica w rejonie kowelskim odprawiono mszę świętą w intencji ofiar rzezi wołyńskiej. Odbyła się ona obok grobu, w którym leżą niewinnie zamordowani Polacy: proboszcz parafii świętego Józefa ks. Wacław Majewski, aptekarz, dyrektor szkoły, kierownik poczty, gospodyni księdza i członkowie ich rodzin. Rozstrzelano ich pod lasem, 3 km za wsią, wczesnym rankiem 18 marca 1943 r. Na początku lat 60. ich zwłoki zostały ekshumowane i dzięki pomocy mieszkańców Mielnicy pogrzebano je w dwóch trumnach na wiejskim cmentarzu. Wtedy też postawiono niewielki pomnik z gwiazdą. Po uzyskaniu przez Ukrainę niepodległości zamieniono go na krzyż. 9 lipca 2016 r. krzyż został poświęcony i nad mogiłą odmówiono wspólną modlitwę.


W nabożeństwie pod przewodnictwem ordynariusza diecezji łuckiej Kościoła Rzymskokatolickiego, biskupa Witalija Skomarowskiego wzięło udział duchowieństwo prawosławne i katolickie, przedstawiciele władz, pracownicy Konsulatu Generalnego RP w Łucku na czele z Ambasadorem RP na Ukrainie Henrykiem Litwinem, członkowie polskich organizacji i licznie przybyli lokalni mieszkańcy.


W wywiadzie dla telewizji «EWTN Ukraina» biskup Witalij Skomarowski powiedział: «Ta nasza ziemia wołyńska jest obficie skropiona krwią niewinnie zabitych ludzi. Teraz my, ich potomkowie, możemy wspólnie się gromadzić i wspólnie modlić o ich spoczynek i pokój w naszych duszach. Jest to bardzo ważne, to nas uzdrawia. Jak tylko przybyłem na Wołyń i po raz pierwszy odprawiałem podobną mszę we wsi Skircze, miłym zaskoczeniem dla mnie był udział w niej miejscowej ludności, udział władz lokalnych, ich wsparcie i pomoc w organizacji modlitwy. […] My, nasze pokolenie, powinniśmy się modlić o pokój i czynić wszystko w kierunku pojednania i przebaczenia. Widzę tę chęć porozumienia ze strony polskiego i ukraińskiego narodu. Należy szukać tego porozumienia».


10 lipca w katedrze Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Łucku odbyła się msza żałobna. W homilii wygłoszonej przez ks. prof. Henryka Skorowskiego z Katolickiego Uniwersytetu imienia Stefana Wyszyńskiego w Warszawie (którą na żywo tłumaczył biskup Witalij Skomarowski), mówiono nie tylko o pamięci ofiar, ale też o zdolności nas, współcześnie żyjących, do solidarności, do tolerancji oraz do umiejętności budowania nowych relacji mimo trudnej przeszłości. Biskup Witalij Skomarowski na zakończenie zaznaczył: «Pan Ambasador Henryk Litwin powiedział wczoraj, że w czasie tych wydarzeń, które przeżywamy, wszystkie słowa wydają się zbędne. Jest w tym głęboka racja. Uważam za bardzo ważne to, że my dzisiaj coś robimy, a nie tylko mówimy. […] Stosunek do bliźniego jest jakby kontynuacją naszego stosunku do Boga, przeniesieniem naszego świata wewnętrznego, duchowego na zewnątrz, do wymiaru wzajemnych relacji między ludźmi. […] Przede wszystkim grzech odbywa się w sercu człowieka i dopiero potem ujawnia się w jego słowach i czynach. Prośmy Miłosiernego Pana, żeby oczyszczał nas swoją drogocenną krwią od każdego naszego grzechu. Ze skruchą skłaniajmy głowy także z powodu tych grzechów, które przerosły w bezmierne cierpienia tysięcy niewinnych mieszkańców naszej wołyńskiej ziemi i błagajmy Pana, by chronił nas przed powtórzeniem tego wszystkiego, czego człowiek nie zawahał się uczynić człowiekowi w tamtych ciemnych latach».


Po wspólnej modlitwie, na której byli obecni przedstawiciele polskiego korpusu dyplomatycznego i władz lokalnych, parafianie kościoła i goście Łucka, wystąpił Chór i Orkiestra Kameralna Iubilaeum pod batutą Tomasza Orkiszewskiego.


Następnie odbyła się kolejna sesja Szkoły Katedralnej, której tematem była tożsamość narodowa, dialog i pojednanie. W sesji wzięli udział profesorowie Katolickiego Uniwersytetu imienia Stefana Wyszyńskiego: rektor Szkoły dr hab. Kazimierz Szałata, ks. prof. Henryk Skorowski i ks. prof. Józef Kloch. Ostatni z nich, po wygłoszonym referacie o chrześcijańskim wymiarze pojednania, w odpowiedzi na ostre pytania słuchaczy o przyczynę tragedii i liczbę ofiar powiedział: «W tych trudnych pytaniach potrzebne jest tylko jedno: bycie chrześcijaninem. Jeśli uważamy się za chrześcijan, należy przebaczyć i prosić o przebaczenie».

 

Anatoli OLICH

msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_1_Melnycia...
msza_2_kostel_1
msza_2_kostel_2
msza_2_kostel_3
msza_2_kostel_4
msza_2_kostel_5
msza_2_kostel_6
msza_2_kostel_7
msza_2_kostel_8
msza_2_kostel_9
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...
msza_2_kostel_1...


Zdjęcia: Iryna KANAHEJEWA, Wiaczesław KRYSZTAL