Artykuły
  • Register

Urodzony w Zdołbunowie Zygmunt Szulecki był żołnierzem, handlowcem, urzędnikiem w Sarnach oraz burmistrzem Dąbrowicy (obecnie obwód rówieński). Został rozstrzelany w Katyniu w 1940 r.

Kiedy w 2010 r. Konsulat Generalny RP w Łucku zwrócił się do Harcerskiego Hufca «Wołyń» z propozycją uczczenia pamięci ofiar Zbrodni Katyńskiej, zwłaszcza pochodzących z naszych terenów, nie pozostaliśmy obojętni na taki apel. Dzięki przyjaciołom udało się nam poznać imiona i nazwiska osób z Równego, Zdołbunowa, Ostroga i okolic, które znalazły się na Liście Katyńskiej. Nazwiska oraz życiorysy bohaterów ciągle odkrywamy.

Za sprawą Tamary Ostrogskiej poznaliśmy losy Bolesława Deszerty. Natomiast z książki przekazanej przez ks. Witolda Józefa Kowalowa dowiedzieliśmy się więcej o Stanisławie Ludwiku Żurakowskim, który «od 1928 do 1931 r. był burmistrzem we Włodzimierzu Wołyńskim, a 12 października 1931 r. został wybrany na burmistrza Zdołbunowa. 17 sierpnia 1934 r. wybrano go na burmistrza Ostroga nad Horyniem i pozostał na tym stanowisku aż do wejścia bolszewików w dniu 17 września 1939 r.».

W 2017 r. dodaliśmy do Zdołbunowskiej Listy Katyńskiej kolejne dwie osoby: Jana Kukulskiego z Mielca (legionista Legionów Polskich w czasie I wojny światowej, żołnierz Wojska Polskiego w okresie wojny polsko-bolszewickiej, posterunkowy policji w Zdołbunowie; we wrześniu 1939 r. trafił do niewoli sowieckiej, przebywał w Ostaszkowie) oraz Zygmunta Szuleckiego.

Losy Zygmunta Szuleckiego poznaliśmy dzięki Agacie i Łukaszowi Lubicz-Łapińskim z Białegostoku. Pani Agata jest krewną Zygmunta Szuleckiego.

Zygmunt Szulecki urodził się 27 grudnia 1890 r. w kolejarskim miasteczku Zdołbunów na Wołyniu w rodzinie Antoniego i Salomei z Poznańskich. Jego ojciec był starszym maszynistą. O matce wiadomo, że pochodziła z Tuczyna koło Równego.

Bohater naszego artykułu w młodym wieku stracił ojca, dlatego musiał przerwać na pewien okres swoją edukację. Po pewnym czasie wrócił do nauki w Szkole Handlowej w Równem, którą ukończył w 1912 r.

1a Babcia i wnuk

Babcia i wnuk. Salomea Szulecka z Poznańskich i Wacław Szulecki. Zdołbunów. Fot. ze zbiorów rodzinnych Agaty i Łukasza Lubicz-Łapińskich.

W grudniu 1912 r. został powołany do carskiej armii, gdzie służył w 18. konnej baterii przy 11. dywizji jazdy. Przed początkiem I wojny światowej ukończył kursy podoficerów i wywiadowców artylerii. Podczas działań wojennych był komendantem plutonu łączności i wywiadowców artylerii. W 1917 r. awansował do stopnia chorążego. W trakcie wojny był trzykrotnie odznaczany krzyżami Świętego Jerzego: 4, 3 i 2 klasy. Ze służby w wojsku carskim zwolnił się w lipcu 1918 r.

1 Zygmunt Szulecki

Zygmunt Szulecki. Zdjęcie ze zbiorów rodzinnych Agaty i Łukasza Lubicz-Łapińskich.

W 1919 r. Zygmunt Szulecki pełnił służbę w Polskiej Organizacji Wojskowej. W 1920 jako ochotnik wstąpił do Wojska Polskiego. Przydzielono go do 1. Pułku Artylerii Polowej Legionów w stopniu porucznika. Do jesieni 1920 r. był zastępcą komendanta III oddziału ochotników baterii zapasowej. Następnie został wysłany na kurs kierowników warsztatów artylerii do Warszawy. W lutym 1921 r. został przydzielony do Warsztatów Artylerii w Lublinie, gdzie od marca objął stanowisko kierownika Warsztatów Rusznikarsko-Puszkarskich. 10 sierpnia 1921 r. został zwolniony ze służby. W 1924 r. awansowano go do stopnia porucznika i przeniesiony do rezerwy. Na tym zakończył karierę wojskową.

3 Odznaka 1 Pułku Artylerii

Odznaka 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów Polskich (wzór z 1929 r.).

Jeszcze podczas działań wojennych w 1920 r. Zygmunt Szulecki poznał swoją przyszłą żonę, Wacławę Zgirską pochodzącą z Równego na Wołyniu.

2 Zygmunt Szulecki i Wacława ze Zgirskich

Zygmunt i Wacława Szuleccy. Zygmunt Szulecki w mundurze oficera WP. Fot. ze zbiorów rodzinnych Agaty i Łukasza Lubicz-Łapińskich.

W wyciągu z Akt Stanu Cywilnego parafii Gałków w powiecie brzezińskim (woj. łódzkie), sporządzonym przez proboszcza ks. Antoniego Machnikowskiego czytamy o ich ślubie, który miał miejsce 5 lutego 1921 r.: «Działo się w Gałkowie dnia piątego lutego tysiąc dziewięćset dwudziestego pierwszego roku o godzinie ósmej wieczorem. Wiadomo czynimy, iż w przytomności pełnoletnich świadków Franciszka Przymusa, nauczyciela z Gałkowa, i Marjana Tarnogórskiego, kolejarza z Różycy na dniu dzisiejszym zawarte zostało religijne małżeństwo pomiędzy Zygmuntem Szuleckim kawalerem, lat trzydzieści mającym, podporucznikiem Wojsk Polskich zamieszkałym w Warszawie przy ulicy Florjańskiej nr. cztery, synem niegdyś Antoniego i Salomei z Poznańskich, małżonków Szuleckich, urodzonym w mieście Równie, gubernji Wołyńskiej – i Wacławą Zgirską panną, nauczycielką lat dwadzieścia trzy mającą, urodzoną w Marcinówce, gubernji Mińskiej, córką niegdyś Michała i Heleny z Sokołów, małżonków Zgirskich zamieszkałą w Gałkowie». 

4 Pierwsza strona listu proboszcza w Gałkowie

Pierwsza strona listu ks. proboszcza parafii w Gałkowie dot. ślubu pomiędzy Zygmuntem Szuleckim a Wacławą Zgirską. Widać pieczęć Magistratu miasta w Zdołbunowie. Fot. ze zbiorów rodzinnych Agaty i Łukasza Lubicz-Łapińskich.

Po zwolnieniu Zygmunta Szuleckiego ze służby wojskowej młodzi wrócili do Zdołbunowa, gdzie 31 sierpnia 1922 r. urodził się im syn Wacław. Zygmunt i Wacława Szuleccy byli właścicielami dużego budynku w Zdołbunowie na rogu ulic Fabrycznej i Ostrogskiej, którego część oddawali w dzierżawę właścicielowi restauracji, a we własnej części prowadzili sklep.

5 Rodzina Szleckich

Rodzina Szuleckich. Wacława, Zygmunt i ich roczny synek Wacław. Zdołbunów, 1923 r. Fot. ze zbiorów rodzinnych Agaty i Łukasza Lubicz-Łapińskich.

W latach trzydziestych Zygmunt Szulecki zrezygnował z działalności handlowej, gdyż sklep nie dostarczał należytych dochodów i przeniósł się do Sarn, gdzie pracował w administracji państwowej. Pod koniec lat trzydziestych Zygmunt Szulecki został burmistrzem miasteczka Dąbrowica w powiecie sarneńskim. Tam rodzinę Szuleckich zastała wojna. 

6 Dom rodziny Szuleckich

Dom rodziny Szuleckich na rogu ulic Fabrycznej i Ostrogskiej w Zdołbunowie (dzisiaj to róg Fabrycznej i Niepodległości). Zdjęcie ze zbiorów Aleksandra Radicy. 

7 Siedziba Wydziału Powiatowego w Sarnach

Siedziba Wydziału Powiatowego w Sarnach, 1938. Fot. Narodowe Archiwum Cyfrowe. Sygn. 1-A-3079

Po agresji Armii Czerwonej na tereny RP 17 września 1939 r., mimo namów rodziny, by wyjechał z miasta, Zygmunt Szulecki nadal pełnił swoje obowiązki. Został aresztowany prawdopodobnie jeszcze we wrześniu oraz wywieziony z grupą jeńców do obozu w Kozielsku. Przebywał tam do drugiej połowy kwietnia 1940 r. Na liście jeńców zamieszczonej w rozkazie zastępcy naczelnika Zarządu NKWD do spraw Jeńców Wojennych lejtnanta Chochłowa z 20 kwietnia 1940 r. skierowanym do naczelnika obozu dla jeńców wojennych w Kozielsku, lejtnanta Korolowa, pod numerem 47 widnieje nazwisko Szuleckiego Zygmunta syna Antoniego ur. w 1890 r. Z tego rozkazu możemy wywnioskować, że Zygmunt Szulecki został zamordowany w Katyniu. 

8 Rozkaz 1

9 Rozkaz

Rozkaz skierowany do naczelnika Kozielskiego obozu z listą jeńców, których miał skierować do Smoleńska. Kopię dokumentu udostępnił Łukasz Lubicz-Łapiński, historyk Oddziału IPN w Białymstoku. Pod nr. 47 widzimy nazwisko Szuleckiego Zygmunta syna Antona ur. w 1890 r.

18 sierpnia 2010 r. Konsul Generalny RP w Łucku Tomasz Janik i sekretarz Zdołbunowskiej Rady Miejskiej Walentyna Kapituła odsłonili w Zdołbunowie tablicę upamiętniającą por. Zygmunta Szuleckiego. 

10 Odsłonięcie tablicy

Odsłonięcie tablicy por. Zygmunta Szuleckiego w Zdołbunowie 18 sierpnia 2010 r.

Aleksander RADICA

Zdołbunów

CZYTAJ TAKŻE:

WANDA ZAREMBA-MEDYCKA Z UKRAIŃSKIEJ LISTY KATYŃSKIEJ

FB

Biblioteka MW

Jency wrzesnia 1939 foto 240 2

dzien

Informacja

logoGranica

 

 

Konkursy, festiwale, wydarzenia

gaude2017

 

Partnerzy

 

LOGO MonitorInfo mini

 

PastedGraphic-1 

 

VolynMedia

 

cz

 

tittle

Reklama

 

po polsku po polsce 1

 

SC Corporate Services Sp 1