Artykuły
  • Register

z-ukr-poslom-u-polszczi-mocykom-2008W kwietniu 2012 roku ukraińscy skauci obchodzili stulecie od założenia Płastu. Latem odbędzie się jubileuszowe międzynarodowe spotkanie członków Płastu, na które zostali zaproszeni przedstawiciele skautowego ruchu krajów świata.

Płast przeszedł ciernistą drogą - od zakazu przez reżim totalitarny ZSRR do odrodzenia i oficjalnego uznania w niepodległej Ukrainie. Przez dziesiątki lat rządów władzy radzieckiej, organizacja w podziemiu prowadziła obozy dla młodzieży, które odgrywały ważną rolę w narodowym i fizycznym wychowaniu młodzieży. W 1990 roku Oleg Pokalczuk, który przejął pomysł ukraińskiego skautingu na «Wilczej Ścieżce» (USA), wraz z innymi współzałożycielami, odrodził Płast na Ukrainie, tworząc pierwszą młodzieżową ruderę numer 9 imienia Wasyla Stusa w Łucku.

Płast to dobrowolna, apolityczna, pozawyznaniowa i pozarządowa organizacja młodzieżowa. Jej celem jest wychowanie i samowychowanie ukraińskich młodych ludzi jako świadomych i odpowiedzialnych obywateli wspólnot narodowej i światowej, przewodników społecznych. «Płast daje młodzieży bardzo dużo – mówi prezes Wołyńskiego Ośrodka Płastu Ołesia Bożko. – Jest to i samodzielny rozwój, i samodzielne doskonalenie się». Ukraiński skauting ma swój podział strukturalny, a mianowicie: kraj (państwo), okręgi (obwody), stanice (miasta), rudery i kółka. Starsi skauci przeprowadzają szereg ciekawych zajęć, w tym gawędy, na których dziecko od razu przymierza do siebie różne role, różne okoliczności. Według Ołesi Bożko, wiedza jest przekazywana w kształcie interesującej gry, a wychowawcy to nie są nauczyciele, lecz przyjaciele, którzy skierowują i pomagają dzieciom samym zrozumieć, że należy czynić dobro.

Obecnie Płast współpracuje z większością organizacji Łucka. «Wspólne imprezy prowadzimy z «Centrum skutecznej komunikacji», studium «Oleart», «Druidami», «Ukraińską młodzieżą Chrystusowi», «Ukraińskim kongresem narodowościowym» i innymi. Nas zapraszają, my zapraszamy – i nasze spotkania zawsze są ożywione i wesołe» – opowiada Ołesia Bożko. Płast uczestniczy w różnych akcjach charytatywnych, które mają na celu pomoc i wsparcie społeczeństwa. «Wołyński Ośrodek istnieje nie tylko w Łucku, ale też we Włodzimierzu Wołyńskim, Nowowołyńsku, Maniewiczach, Kołkach. I tam – kontynuuje swoją opowieść pani Ołesia – skauci działają bardzo aktywnie na rzecz dobra».

u-polszi-2009

Wołyński Płast współpracuje z harcerzami Rzeczypospolitej Polski. Ich współpraca aktywizowała się po tym, jak w 2003 roku zaczęto realizować program młodzieżowy «Pamięć bez granic». "Jej celem – opowiada starsza płastunka Lina Ostapczuk – było uporządkowanie grobów żołnierzy wojska Ukraińskiej Republiki Ludowej, które znajdują się na terenie Polski i uporządkowaniu grobów polskich żołnierzy na terenie Wołynia". Odtąd corocznie wolontariusze Płastu, dołączają do obozów harcerskich, które są prowadzone przez polską stronę w pobliżu wsi Kostiuchniwka w celu uporządkowania polskich cmentarzy. Lina Ostapczuk, opowiadając o współpracy z harcerzami, podkreśliła iż: "W latach 2008 i 2009 zorganizowaliśmy projekty na rzecz wspólnego uporządkowania ukraińskich cmentarzy na terenie Polski".

W celu pogłębienia współpracy między harcerzami a płastunami, harcerska organizacja miasta Łódź i Płast Łucki, zawarły umowę o współpracy. Ponadto, corocznie odbywa się akcja międzynarodowa «Betlejemski Ogień Pokoju». Na neutralnym terytorium między Ukrainą a Rzeczpospolitą Polską, harcerze polscy przekazują Ogień płastunom ukraińskim.

W różnych latach płastuni wołyńscy brali udział w międzynarodowej podróży rowerowej «Kostiuchniwka – Warszawa». Istotą tej akcji jest zapalenie symbolicznego Ognia we wsi Kostiuchniwka koło Maniewicz obwodu wołyńskiego i dostawa go przez młodych ludzi do stolicy Polski – Warszawy. Akcja ta odbywa się bezpośrednio przed 11 listopada – Dniem Odzyskania Niepodległości przez Polskę.

«Harcerzom jest łatwiej pracować z płastunami wołyńskimi, ponieważ łączy nas wspólna ideologia, wizja historyczna i światopogląd – zauważa Ołesia Bożko. – Mamy dużo wspólnego nawet w przymiotach skautowego trybu życia. Podstawowa różnica to tylko różne kraje i mentalność. Jednak to nie przeszkadza współpracy. Nasze organizacje wychowują osobę udoskonaloną».

Na przykładzie wzajemnych relacji płastunów ukraińskich i harcerzy polskich widzimy, że dla skautów świata nie ma granic, nie istnieje polityka, nie ma wrogości ideologicznej.

Andrij GERASYMCZUK

FB

Biblioteka MW

Jency wrzesnia 1939 foto 240 2

dzien

Informacja

logoGranica

 

 

 

 Kursy walut

Konkursy, festiwale, wydarzenia

gaude2017

 

Partnerzy

 

LOGO MonitorInfo mini

 

PastedGraphic-1 

 

 

cz

 

 

Reklama

 

po polsku po polsce 1

 

SC Corporate Services Sp 1